پایگاه رسمی اطلاع رسانی حسین خان محمدی - یادداشت
زندگی نامه حسین خان محمدی عضو شورای نسیم شهر
phoca_thumb(1) phoca_thumb(2) phoca_thumb(3) phoca_thumb(4) phoca_thumb(5) phoca_thumb(6) phoca_thumb(7) phoca_thumb(8) phoca_thumb(0)

سخن اول

IMAGE
به مناسبت نهم اردیبهشت روز شوراها

حسین خانمحمدی عضو شورای اسلامی و رئیس اتاق فکر به مناسبت روز شورای اسلامی گفت :

پربازدیدترین اخبار

آرشیو

سامانه پیامکی دریافت انتقادات و پیشنهادات

10009121240336

آمار کاربران سایت

امروز2
دیروز9
این هفته26
این ماه219
مجموع21241

آی پی بازدیدکنندگان : 54.236.234.60
Unknown ? Unknown Wed 19 Dec 2018 09:12

یادداشت ها

امروزه شاید لفظ روابط عمومی برای هر فردی اعم از متخصص و صاحب فن و افراد غیر متخصص آشنا بوده و براحتی بتوانند در تعریف آن پیشقدم باشند. اما با نگاهی به تاریخچه آن درخواهیم یافت که حداقل در یک قرن پیش اینچنین نبوده و مطالعات زیادی برای مقابله با تشویش وبالتبع تنویر افکار عمومی صورت پذیرفته تا جهان در مسیر رشد و توسعه امروزی قرار گرفته است.

اگر از اولین روابط عمومی رسمی دنیا در بوستون آمریکا بگذریم در ایران شاید نام پدر روابط عمومی بر دکتر حمید نطقی قدری خوش به نظر برسد. وی که شاعر، نویسنده و مؤلف و استاد دانشگاه بود آن را در سال 1330 و پس از 3 سال مطالعه با عنوان دفتر مطبوعات و مطالعات شرکت نفت ایران و انگلیس تاسیس نمود.

همانطور که امروزه شاهدیم با زحمات افراد زیادی در گذشته این رشته پرطرفدار تبدیل به واحد درسی دانشگاهی با گرایش های مختلف گشته و همه ساله دانشجویان زیادی فارق التحصیل شده و وارد صحنه کار و فعالیت می شوند.

البته بر هیچکس پوشیده نیست که روابط عمومی، ارتباطی دو سویه  است که معمولا رابطه بین منبع و مخاطب رابطه ای برد- برد بوده و این فعالیت که بنام هنر هشتم از آن یاد می شود با مطبوعات و رسانه در ارتباط تنگاتنگ است و بدون آنها دیگر قابل تصور نیست.

شاید در زمانی نه چندان دور سازمانی می توانست با ادغام روابط عمومی در واحد های دیگر به حیات خود ادامه دهد ولی هم اکنون با رقابت شدید و نیز تغییر ذائقه مشتریان و ارباب رجوع دیگر این امر امکان پذیر نبوده و سازمان یا شرکت یا کارخانه ای گوی سبقت را در بازار تولید و خدمات خواهد ربود که روابط عمومی پیشرو داشته باشد.

اهمیت روابط عمومی های امروزی به حدی مشهود گشته که بعضا برخی صاحب نشریات و جراید نیز هستند و خود تولید کننده خبرهای زیادی که در جامعه تأثیر گذار هستند می باشند.

بهرحال اهمیت و تعریف روابط عمومی بر همگان آشکار است و چیزی که متصدیان روابط عمومی باید بر آن اهتمام ورزند وتفاوت در نوع نگرش بر بازار، آنطور که باب میل مشتریان و ارباب رجوع است را ایجاد نمایند تا بتوانند در مرحله اول در صحنه رقابت باقی بمانند.

سال 94 با همه فراز و نشیب های خود رفت و ادامه زندگی  پر از چون و چرای ایرانیان را به سال 95 داد . سالی که همچون سال های گذشته با نامگذاری رهبر فرزانه انقلاب آغاز گردید تا شاید مردم و مسئولین با همدلی سال 94 و البته کمی چاشنی جنب و جوش بتوانند از مخمصه ای که خود گریبانگیر خویش کرده اند و آن را به انحاء مختلف و بهانه های واهی به گردن بیگانگان می اندازند رهائی یابند.

در طی سال هائی که گذشت با نظری اجمالی به فعالیت های مختلف سیاسی مردم از جمله انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا و نیز مجلس شورای اسلامی با خود اندیشیدم که اگر مردم بااین شور و حال سایر فعالیتها و دغدغه های خود را پیگیری می کردند شاید اکنون با نامگذاری های  تشویقی روبرو نبودیم و به سیاستهای توسعه ای رهنمون می شدیم .

رمز گشائی سخنان معظم له حاکی از ضعف حرکتی مردم و مسئولین است و لاغیر. چرا که ایشان در جمع پرشور مردم مشهد در آغازین روز سال و خطاب به ایشان این گله گی  را بیان نمودند و از دید هر شهروند مسئولی پنهان نبود!

ایشان صراحتا با بیان این مطلب خطاب به مردم القاء فرمودند که ما نیز در عملکرد ضعیف دولتمردان مسئولیم  و باید خویش را مؤاخذه کنیم.

و اینکه چرا همانند حضور پرشور در رقابت های سیاسی و هدفدار در حوزه مسائل فرهنگی  و از همه مهمتر محیط زیست حاضر نمی شویم، مگر نه اینست  که اگر سلامتی نباشد هیچ چیز نخواهد توانست جای آن را پر کند.

قبلا در کلاس درس و مدرسه آموخته ایم که اگر ساعت ها آموزش و تعلیم و تربیت از سوی معلم ارائه شود ولی گوش شنوائی نباشد چه سود؟!

آیا چیزی جز اسراف و تبذیر در سرمایه های مختلف نصیب مان خواهد گردید ؟!

آیا چیزی جز از دست دادن زمان که بزرگترین سرمایه انسانی است عایدمان خواهد شد؟!

با کمی تأمل به اعمال و رفتار خود به عنوان جزئی از ساختار سازمانی جامعه انسانی آیا از خود سؤال کرده ایم که چه چیزی کمتر از شهروندان ژاپنی و اروپائی داریم ؟!

چرا باید یکی از مسئولین مان باسفر به ژاپن و قدم زدن در پیاده رو ها و خیابان های این کشور توسعه یافته آسیائی ، یعنی از جنس خودمان اعتراف کند که حسرت به دل ماندم تا ته سیگاری در معابر توکیو ببینم!

اما در کشور مان بزرگترین معضل زیست محیطی تولید روزافزون زباله توسط شهروندان و در پی آن بزرگترین معضل مسئولین عدم توانائی در امحاء سازگار با محیط زیست آن باشد.!

چرا اینچنین شتابان محل زندگی خود را به بزرگترین زباله دان تبدیل می کنیم و به فکر آینده و فرزندان مان نیستیم ؟!

چرا با سرعتی لایتناهی منابع محدود معدنی، آب و خاک و زیست محیطی خود را چند برابر دیروز و چند برابراستاندارد جهانی به هدر می دهیم؟!

و آیا تاکنون با خود فکر کرده ایم که چرا در روز مربوط به طبیعت بیشترین آسیب را به آن و در واقع به خودمان وارد می کنیم ؟!

و هزاران سؤال و چراهای دیگر وجود دارد که ما از مسئولین که خود بخشی از مردم اند  می پرسیم در حالی که پاسخ آن نزد خود ماست!

حال منتظر باشیم که سالی جدید از راه برسد تا رهبر معظم برای به حرکت درآوردن جامعه کرخت و سست منابع انسانی کشور اعم از مردم و مسئولین آن را نامگذاری نمایند و ما با ژست های به ظاهر زیبا برداشت های منحصر به فرد خودمان را استحصال کرده و با بوق و کرنا و هزینه های گزاف  گوش به فرمان بودن را تبلیغات نمائیم و اما در باطن هیچ! و هزاران دلیل متقن ومبرهن بسازیم که تحریم کمر ملت و دولت را خم کرده و قص علی هذا!

و دست آخر این را باید بدانیم که هیچ نیروئی جز خواست خودمان نخواهد توانست سرعت سرسام آور خودروئی را که در جاده ناکجاآباد  تخریب محیط زیست و نابودی منابع محدودی که روزی به پایان خواهد رسید کاهش داده و یا متوقف نماید.

شهر‌ها امروزه بسیار پیچیده شده‌اند. مشكلات متعددی همچون آلودگی هوا، آلودگی صوتی، تولید انبوه زباله، دفن زباله‌های تولیدی، توسعه معابر و آسفالت، فضای سبز، بهداشت، فرهنگی و... شهرها را احاطه كرده‌اند به‌طوری كه شهروندان را خسته كرده است.

وقتی الوین تافلر معاون سردبیر مجله فورچون در اواخر قرن بیستم کتاب موج سوم را به نسل قرن بیست و یکمی تحویل می داد شاید خود نیز باور نداشت که عصر رسانه و فناوری ارتباطات به این سرعت تمدنها را درنوردیده و به دهکده جهانی کهکشان ارتباطی مارشال مک لوهان کانادائی جامه واقعیت بپوشاند .

در یادداشت قبلی خود به این موضوع اشاره کردم که چرا مردم از اتومبیل شخصی استفاده می کنند و تمایلی برای استفاده از حمل و نقل عمومی به ویژه تاکسی ندارند.مهدی جمشیدی: 10 راهکار برای کاهش نرخ کرایه تاکسی

 

اما سخن من بیشتر به دولتمردان و مدیران تصمیم گیر در حمل و نقل عمومی، به ویژه سازمان تاکسیرانی شهر تهران است و باید یادآوری نمایم که سختی کار رانندگان تاکسی و مسافر برهای شخصی به خصوص در پایتخت، بر هیچ کس پوشیده نیست و همه ما این شغل را جزء مشاغل سخت می دانیم که رانندگان در شبانه روز و در سرما ، گرما، ترافیک ، آلودگی های صوتی و زیست محیطی به ارائه خدمات به هموطنان خود می پردازند و در مقابل از خدمات و مزایای قابل درکی برخوردار نیستند.

 

اما چرا به این مهم کمتر توجه می گردد؟

وامرهم شورا بينهم ، خداوند صريحا در قرآن کريم مردم را به شورا و مشورت با يکديگر در کليه امور دنيوي و معنوي امر مي کند و وظيفه ما مسلمانان را در اين خصوص خطير و حساس مي کند .

شوراهاي شهر و روستا مديريت مردم بر مردم است که حاکي از دموکراسي ساري و جاري در جوامع متمدن امروزي است .

وظيفه شوراها طبق قانون اساسي تصميم گيري در کليه حوزه هاي شهري و روستائي اعم از شهرسازي ، عمران ، فضاي سبز ، حمل و نقل و ترافيک ، اجتماعي و فرهنگي ، سلامت ، آموزش ، کارآفريني ، و اشتغال پايدار ، توانمند سازي قشر آسيب پذير ، کاهش آسيبهاي اجتماعي و حتي وقوف کامل بر وضع معيشتي ، رفاه و بيمه شهروندان است .